Code Rood

Het is weer de tijd van het jaar en ja we hadden we weer een code Rood!

Na twee hele drukke dagen gewerkt in het ziekenhuis, stort ik neer op de bank. Dekentje om me heen en een bonzend hoofd. Onrustig zap ik wat langs de zenders van de TV.

Je zou eigenlijk nu even je yoga moeten doen, 

zegt een stemmetje in mijn hoofd. Totaal geen reactie van mijn lijf.

Je hebt nu zeker toch wel een groot stuk chocolade verdiend, 

een ander stemmetje. Hier wordt daar in tegen wel naar geluisterd.

Waarom voelt het thuis net alsof ik nog in de drukte van het werk ben? Mijn ademhaling zit hoog, mijn nek voelt gespannen en ik ben super onrustig.

Doe dan wat oefeningen! 

Weer die stem. Waarom is het dan zo moeilijk om er naar te luisteren?

Zuchtend onder mijn dekentje ga ik aan de slag. Eerst masseer ik mijn oren, ik merk gelijk effect in mijn nek. Na nog wat kinesiologie oefeningen kan ik de drukte van de dag loslaten en is mijn ademhaling gezakt. Wanneer ik klaar ben vraag ik mij af waarom het nou zoveel moeite koste om te beginnen. Maar goed is dit niet met meer dingen zo? Achteraf ben je blij dat je het gedaan hebt. Ik zou nog wat oefeningen kunnen doen om de batterij weer op te laden maar ik besluit eerst maar gewoon uit te rusten.

Even later hoor ik de stem van het KNMI: Code Rood, ga wanneer het niet strikt noodzakelijk is de weg niet op!

Dit lijkt mij een heel goed advies!! en kruip heerlijk mijn bed in.

Leave a Reply